Kaj F. Andersen

Kaj begon in 1980 met duiven en tot 2009 heeft hij vanuit het huis van zijn ouders wedstrijden gehouden.
Van daaruit wisten ze met een klein team bijna alle kampioenschappen te winnen – voor jonge paarden, jaarlingen, middellange afstanden en lange afstanden, zowel voor genomineerde als niet-genomineerde deelnemers in de sectie.

In 2009 zette hij zijn duivenhouderij voort op zijn eigen adres en was het zijn bedoeling om met 16 koppels te vliegen. Het hok heeft drie compartimenten: een voor jonge duiven, een voor beren met nesten en een aparte ruimte voor beren, zodat ze zowel als weduwnaar-duiven als in het totaalsysteem konden worden ingezet. De eerste jaren werkte het hok op deze manier, maar na een paar jaar had hij 16 koppels die volgens het natuurlijke systeem werden ingezet, plus 20 extra beren – de duiven presteerden desondanks nog steeds goed.

Met dit grotere team beleefde hij een fantastisch seizoen in 2013 en deed hij aan alle wedstrijden mee – hij won het kampioenschap van Funen (het algemene kampioenschap op het eiland Funen) en werd genomineerd voor het kampioenschap middellange afstand.
Hij had nu bewezen dat hij vanuit het nieuwe hok kon winnen, maar het was niet de bedoeling om zoveel duiven te hebben, dus hij deed het rustiger aan en wilde er in 2016 eigenlijk helemaal mee stoppen.

Hij koos er echter voor om nog een jaar te blijven en in 2017 werd hij opnieuw kampioen op de middellange afstand, zowel bij de genomineerden als bij de jonge duiven. Dit jaar was het eerste jaar dat hij te maken kreeg met de dood van een jonge duif op het hok.
In 2018 nam Kaj alleen deel aan de One Loft Races vanwege een probleem met een jonge duivenziekte. In 2019 was hij echter terug en won hij het genomineerde kampioenschap op de lange afstand.

Ook in 2020 en 2021 kreeg hij problemen met de jonge duiven – en hij begon zelf ook problemen te ondervinden – hij voelde zich niet lekker tussen de duiven in het najaar.
Dit ontnam hem de motivatie – en hij deed slechts een paar One Loft Races. Het was vooral een manier om een ​​paar seizoenen plezier te hebben met Team Eriksson.

In 2022 plaagde Kaj Team Eriksson door te zeggen dat hij ze in 2024 op de lange afstand zou verslaan – dus begon hij in de winter van 2022/2023 het aantal duiven te verhogen.
In 2023 had hij niet veel oude duiven – voornamelijk jaarlingen – maar hij had ruimte voor 26 koppels.
Hij had een goede start – en na het seizoen had hij daadwerkelijk het Funenkampioenschap (het algemene kampioenschap van het eiland Funen) gewonnen en was hij opnieuw genomineerd voor het kampioenschap op de middellange afstand.

In 2024 moet de strijd tussen Kaj en Team Eriksson worden uitgevochten: wie wint het kampioenschap op de lange afstand?!
Nou, Kaj won uiteindelijk opnieuw het kampioenschap op de middellange afstand – hij had andere plannen en kon daardoor niet meedoen aan de lange afstand. Na 2024 overwoog hij om vanwege zijn gezondheid te stoppen met de sport.

In 2025 werd hij overgehaald om een ​​nieuw seizoen te proberen, maar dat seizoen verliep niet zoals verwacht. Kaj had een groep jonge duiven verkocht aan een liefhebber, maar die liefhebber annuleerde de deal. Daardoor zat Kaj plotseling met een volle groep jonge duiven in het weduwnaarhok. Kaj was van plan om met de duivinnen op het nest te vliegen, maar dat was niet mogelijk met een vol hok. Bovendien kwamen de duiven die deze jongen hadden grootgebracht na de broedperiode in maart niet in goede conditie – deze 10 koppels die de jongen hadden grootgebracht, waren de beste duiven van de afgelopen twee seizoenen. Het werd dus een "half" seizoen met de andere 16 koppels die dat seizoen wel hadden gevlogen.
Desondanks werd hij uiteindelijk tweede kampioen op de middellange afstand, en behaalde hij een magnifiek resultaat in Göttingen met een 1e, 2e, 3e, 5e, 6e en 7e plaats in zijn onderdeel!
Hij werd genomineerd voor de 3e plaats in de categorie Kampioen Middellange Afstand, de 6e plaats in de categorie Kampioen Sprint en won het Jaarlingkampioenschap.
Ook de 1e Asduif Allround Reuen, de 1e en 2e Asduif Allround Teven en de 2 beste Asduiven Middellange Afstand Genomineerd.

Kaj heeft altijd al zijn eigen duivenstam willen opbouwen – daarom kweekt hij met aangekochte duiven, maar ook met vliegduiven – om zo een sterkere stam te creëren. Hij volgt niet de trends in de duivensport – hij zoekt de duiven die hem aanspreken – en hij heeft een goed oog voor de juiste duiven.
Zijn eigen familie stamt helemaal terug tot 220-80-1470, tot Egon Klitgaard – en zijn familie Delbar Van-Riel.
De 8e (!) generatie uit deze lijn was OLYMPIC 247 – hij was Olympisch duif in 2009!

Een kleinkind van OLYMPIC 247 won in 2025 twee keer de eerste prijs – DAN-220-23-0221 (zie veilingkavel 8 in deel 1), dus de 10e (!) generatie van de oude 1470 uit 1980!

Ook de 11e generatie is vertegenwoordigd op de veiling – met 220-24-1138 – zie veilingkavel 14, deel 1 – eveneens een supervliegduif en mede-winnaar van het kampioenschap in 2025.

Eén van de duiven op het hok is niet door Kaj zelf gefokt, maar is een duif die hij in een loterij van LSM Breeding heeft gewonnen – zij was 1e Asduif in 2024 en winnaar van de 1e prijs in Hannover.
Ook te koop via de veiling – zie kavel 16, deel 1.

Kaj heeft nu definitief besloten om vanwege gezondheidsproblemen een einde te maken aan zijn carrière.
Daarom biedt hij op deze veiling zijn kweekduiven en beste vliegduiven aan – waaronder 9 asduiven, 8 duiven met 1e prijzen en 7 andere met 2e prijzen.

We wensen Kaj alle goeds in zijn "nieuwe leven" zonder de duiven, maar we zijn ervan overtuigd dat hij de duivensport zal blijven volgen.